Świerzb uszny u kotów

Świerzb uszny jest wywoływany przez należącego do roztoczy świerzbowca usznego Otodectes cynotis.

Żyje on w przewodzie słuchowym na powierzchni naskórka, odżywiając się głównie martwymi komórkami. Do zakażenia dochodzi w wyniku kontaktu bezpośredniego lub za pośrednictwem przyrządów pielęgnacyjnych, posłania itp. Jest pasożytem kotów, psów, a także lisów, fretek i norek. Atakuje przede wszystkim zwierzęta wychodzące z domu, młode lub osłabione. Ocenia się, że częstotliwość inwazji w Europie Środkowej wynosi 14-83%. Zdarzają się również przypadki zarażenia u ludzi – może wywoływać zanikające samoistnie grudkowe zapalenie skóry lub rzadziej przybrać formę uszną.

Cały cykl rozwojowy przechodzi na żywicielu, nie wyklucza to możliwości przeżycia dorosłych osobników w otoczeniu (w strupach może przeżyć bez kontaktu z żywicielem nawet 3 tygodnie). Cykl może trwać 15-21 dni w zależności od temperatury zewnętrznej.

Objawy kliniczne są następstwem działania mechanicznego i chemicznego świerzbowca, a ponadto może przyczynić się on do powstania nadwrażliwości. U dorosłych zwierząt zakażenie jest przewlekłe i przebiega bezobjawowo – są źródłem zakażenia dla innych osobników.

Objawy kliniczne:
- świąd
- zaczerwienienie i obrzęk skóry przewodu słuchowego
- nasilona produkcja ciemnej wydzieliny, która tworzy w przewodzie słuchowym zaschnięte strupy
- częste potrząsanie głową
- samookaleczanie się w wyniku drapania

Komplikacje:
- dodatkowe zakażenia bakteryjne (głównie bakterie G+) oraz grzybicze (Malassesia sp.)
- perforacja błony bębenkowej → zapalenie ucha środkowego
- głuchota
- zespół Hornera
- zaburzenia ze strony OUN
- rozprzestrzenianie się zmian skórnych na inne części ciała (czoło, kark, grzbiet, ogon)

Rozpoznanie:
- badanie otoskopowe
- badanie mikroskopowe wymazu z ucha, zeskrobiny i zaschniętej wydzieliny

Rozpoznanie różnicowe:
- inwazja świerzbowca kociego (Notoedres cati)
- nużyca
- zapalenie przewodu słuchowego zewnętrznego na innym tle niż pasożytnicze
- choroby alergiczne: alergia pokarmowa, AZS, APZS, łysienie idiopatyczne
* wścieklizna – objawy ośrodkowe powodujące odczucie wzmożonego świądu

Leczenie:
- zwalczanie pasożyta powinno być dwutorowe – na zwierzęciu i w środowisku (posłanie, akcesoria pielęgnacyjne itp.)
- wszystkie zwierzęta mające kontakt powinny być leczone! (nawet jeżeli nie wykazują objawów klinicznych choroby)
- leczenie powinno obejmować oba kanały słuchowe, nawet jeżeli objawy dotyczą tylko jednego z nich!

- skuteczne substancje czynne przeciw świerzbowcowi usznemu wg literatury:
• iwermektyna
• selamektyna
• organiczne związki chloru, benzoesan benzylu w formie kropli zawiesiny i emulsji (u kotów może występować osobnicza nadwrażliwość)
• doramektyna

Leczenie wspomagające:
• przeciwświądowe
• przeciwbakteryjne i/lub przeciwgrzybicze
• dezakaryzacja środowiska (akarycydy, preparaty fosforoorganiczne)

ZASTOSOWANIE PREPARATU OTIMECTIN W LECZENIU ŚWIERZBU USZNEGO

Skuteczność działania substancji czynnej zawartej w preparacie Otimectin – iwermektyny przeciwko świerzbowcowi usznemu została opisana w licznych badaniach naukowych. Otimectin jest jedynym, zarejestrowanym dla kotów preparatem zawierającym iwermektynę. Jest to żel przeznaczony do stosowania miejscowego (podanie do kanału słuchowego). Jego opakowanie zaopatrzone jest w specjalny aplikator, który zapewnia bezpieczeństwo podania. Iwermektyna zaczyna od razu działać w miejscu podania. Warunkiem zachowania pełnego efektu jej działania jest prawidłowe przygotowanie kanału słuchowego przed pierwszym zastosowaniem preparatu czyli dokładne jego wyczyszczenie lub wypłukanie z zalegającej wydzieliny. Należy pamiętać, że podawanie innych preparatów działających miejscowo, lub czyszczenie kanału słuchowego pomiędzy kolejnymi podaniami preparatu Otimectin będzie upośledzało działanie iwermektyny. Dlatego, jeżeli istnieje konieczność podawania innych preparatów w celu leczenia chorób dodatkowych (zakażenia bakteryjne i/lub grzybicze) należy podawać je w formie iniekcji lub doustnie.
Ze względu na to, że iwermektyna nie działa owicydnie, jednorazowe podanie nie zlikwiduje całkowicie inwazji świerzbowca usznego. Zalecana jest 3-krotna aplikacja preparatu w odstępach 7-dniowych, czyli podajemy preparat w dniu 0, 7 i 14, w 21 dniu wykonujemy kontrolne badanie kliniczne ze względu na możliwą konieczność powtórzenia lub zmiany leczenia.

Dlaczego warto stosować preparat Otimectin:
• zawiera skuteczną substancję czynną – iwermektynę
zarejestrowany dla kotów
• działa natychmiast w miejscu inwazji świerzbowca – zastosowanie miejscowe (nie obciąża wątroby)
• posiada bezpieczną końcówkę aplikatora, która nie spowoduje uszkodzenia ucha lub nie pozostanie w kanale słuchowym nawet w przypadku „niewspółpracujących” kotów
trzykrotne podanie 1 x w tygodniu (nie wymaga codziennej aplikacji – wygoda dla właściciela, mniejszy stres dla kota)

wyżej wydruk strony
kontakt | warunki korzystania | polityka ochrony danych osobowych | znak towarowy